De eerste James Bond film die een onuitwisbare indruk om mij maakte was een film met Sir Roger Moore. Moonraker! De film waarin Bond een megalomane schurk bestrijdt in een gigantisch ruimtestation. Voor veel mensen is dit de film waarin de producers echt te ver gingen. Dit was meer Star Wars dan Bond. Toch zal ik deze film altijd door een nostalgische roze bril bekijken. Ik neem jullie mee naar begin jaren ’90.
Ik verbleef als achtjarig jochie in het luxe Apollo hotel in Amsterdam. Op de kamer, die ik met een vriend deelde, hadden we een grote televisie met een filmkanaal van het hotel. Mijn vader en stiefmoeder verbleven verderop in de gang, dus we hadden het rijk alleen. Ineens begon er een film waarbij een spaceshuttle gestolen werd vanaf een Boeing 747. Voordat we het wisten zaten we te kijken naar een man in kakhis en een blauwe blazer die, zonder parachute, uit een vliegtuig gegooid wordt door een boomlange kerel met een stalen gebit. Van James Bond had ik nog nooit gehoord.
Misschien wel mijn favoriete pre-title sequence
Hier gingen we eens goed voor zitten! In één van de beste pre-title sequences zien we vervolgens hoe Bond de parachute van de piloot ontfutselt, wederom aangevallen wordt door de reusachtige moordenaar en hem vervolgens te slim af is door net op tijd zijn valscherm open te trekken. Nadat Jaws in een circustent belandt, begint de titelmuziek. Wat was dit?! Voor twee jongens van acht jaar oud was het een nieuwe wereld waarin wij ineens terecht waren gekomen. Een wereld met actie, achtervolgingen en op elke hoek van de straat een mooie vrouw. En, niet te vergeten, een wereld met de coole charme van Roger Moore als middelpunt. Samen, zonder ouders in de buurt, op een grote hotelkamer zo’n film tegenkomen; This is amazing!
Dubbele salto op het hotelbed
Vol verwondering hebben we de rest van de film gekeken. Een gevecht op een kabelbaan, een bootachtervolging in een gondola met gadgets, een lasergevecht in de ruimte. Voor een jongen zoals ik, met een voorliefde voor ruimtevaart, was dit een geweldige film. De rest van de dag hebben wij springend op onze boxspring bedden elke scène van de film nagespeeld. Ik wil niet weten wat de mensen in de kamer onder de onze gedacht moeten hebben…..
Inmiddels heb ik alle Bondfilms meerdere keren gezien en is Moonraker zeker niet meer mijn favoriet. Toch zal ik die dag in Amsterdam altijd herinneren als de dag dat ik voor het eerst kennismaakte met het fenomeen James Bond. Een kennismaking die mij sindsdien vele bijzondere ontmoetingen en ervaringen heeft opgeleverd.
Geef een reactie