Bond 25: Purvis and Wade terug onder een andere regisseur?

Bijna elke dag lees je in de krant verhalen over spionage activiteiten. Niet alleen met betrekking tot overheden maar ook aangaande bedrijfsspionage, Onze eigen AIVD en MIVD waarschuwen al jaren in hun jaarverslagen voor de interesse van buitenlandse inlichtingendiensten voor onze vitale sectoren als high tech en defensie. Als het gaat om ongewenste buitenlandse interesse staan we ongeveer bovenaan op de wereldranglijst. En dat voor een klein landje als Nederland.

Was het idee dat met het einde van de koude oorlog ook het fenomeen ‘spionage’ zijn langste tijd had gehad al een ongekende blunder, de inspiratie die voor makers van spionagefilms tegenwoordig voor het oprapen ligt is nog nooit zo groot geweest. Toegegeven, spionage speelt zich vandaag de dag niet in de laatste plaats af binnen het ‘digitale’ domein – en als je ergens geen spannend script van kunt maken dan zijn het wel die vervelende bits en bytes of platte beeldschermen. Slechts een enkele schrijver weet dat goed te verpakken, maar visueel blijft het veelal dodelijk saai en bovenal een aanfluiting in vergelijk met hoe Ken Adam dacht te moeten uitpakken. Hier ligt een uitdaging voor de nieuwe production designers van Bond.

Gelukkig leeft bij MI6 vooralsnog de wijsheid dat je voor het overhalen van een trekker nog altijd ter plekke in het veld moet zijn (totdat een micro drone ook die klus overneemt). Als de kwantumcomputer eenmaal haar intrede doet, en dat duurt niet lang meer, dan is data niet langer te beveiligen en zien we opnieuw onze wereld in ras tempo veranderen. Maar hoe? dat weet nog geen sterveling.

Waar ik naar toe wil is dat de angst van de vaste Bond schrijvers dat de serie nu al in een leegte valt schromelijk overdreven is. Vooralsnog valt er nog voldoende te beleven op het wereldtoneel.
Purvis en Wade hebben nu blijkbaar al dan niet uit loyaliteit naar EON toe de handschoen weer opgepakt. Hun eigen script krijgt een tweede (derde!) kans en in principe zou het alleen maar beter kunnen worden na de tumultueuze onderbreking die vast ook wel nieuwe ideeën heeft opgeleverd.

Dat Daniel Craig na zijn volgende opdracht zijn jas toch maar aan de kapstok hangt omdat hij meent dat hij zijn groeiend gezinnetje niet tot in eeuwigheid met zijn uitstervende beroep kan onderhouden, begrijpen we wel.
Maar aflevering 25 wordt eerst – rechts of linksom – ongetwijfeld een spektakel. En de volgende 007 kan daarna in Nederland aan de bak. Er is hier op spionagegebied voldoende te beleven. We houden er tal van buitenlandse ‘betrekkingen’ op na.

Het wordt sowieso tijd dat het Hollywoodcircus weer eens langskomt. We hebben hier dan wel geen filmindustrie die EON een handje kan helpen, maar wel een grote toeristische industrie die graag een graantje meepikt. De uitnodiging aan EON kan wat mij betreft de deur uit. Nederland heeft in tal van opzichten goede papieren voor Bond 26.