In dit artikel zien we ene heer Carver samen met Zorin en Greene terug. Jamesbond.nl heeft de stemmen geteld en de resultaten liggen klaar! Waarom moesten de volgende films wel of juist niet zo laag/hoog eindigen. Veel leesplezier komende feestdagen met de resultaten van de #JamesBondTOP2018!
De 19e plaats, Tomorrow Never Dies, 1997 (19th place)
In 1997 probeerde Pierce Brosnan het megasucces van GoldenEye (1995) te evenaren. Helaas is hij daarin volgens de stemmers van de James Bond TOP 2018 niet geslaagd. Met een magere notering op plek 19 blijft Tomorrow Never Dies ruimschoots achter op zijn directe voorganger. Naast Brosnan zien we de Chinese superster Michelle Yeoh als de agente Wai Lin. Zij is in alles Bonds evenknie; Wai Lin is sterk, vindingrijk en heeft haar eigen set aan gadgets.
De schurk Elliot Carver wordt vertolkt door de Britse acteur Jonathan Pryce. Zijn rol van mediamagnaat is duidelijk geïnspireerd door Rupert Murdoch en William Hearst. Een beangstigend ‘echte’ schurk, maar Pryce zijn performance wordt niet door iedereen gewaardeerd. Dat geldt overigens niet voor Judi Dench; als M heeft zij een prachtige confrontatie met een Britse admiraal.
De film bevat één van de beste autoachtervolgingen uit de gehele Bond franchise. En dat terwijl 007 zelf niet eens achter het stuur zit. De knotsgekke scheurpartij in een Duitse parkeergarage, waarbij Bond met zijn mobieltje de BMW vanaf de achterbank bestuurd, is een geweldig spectaculaire scene. Met een heerlijk score van David Arnold weten de Bond producenten bovendien eindelijk een waardige opvolger van John Barry te vinden.
De 18e plaats, A View To A Kill, 1985 (18th place)
Daar waar Never Say Never Again (1983) en Diamonds Are Forever (1971) Sean Connery zijn laatste Bond-films zijn, kan ook de laatste film van wijlen Sir Roger Moore geen potten breken. Soms leek het wel alsof de Bond-producers zich geen raad wisten met een op handen zijnde laatste vertolking van een Bond-acteur. Heeft On Her Majesty’s Secret Service (1969) destijds dan voor dusdanig veel schade gezorgd dat Harry Saltzman & Albert “Cubby” Broccoli elke keer verkrampten als het einde van een Bond-acteur op handen leek te zijn?
Voor Sir Roger Moore, die voor A View To A Kill al wat kunsthaar kreeg aangemeten, was het zo klaar als een klontje. Hij was te oud. En hij vond zichzelf te oud. Wie Moore zijn commentaar terugluistert op BluRay kan dan ook wel begrijpen dat hij hier geen fantastische herinneringen aan overhield. Moore was tijdens het filmen van A View To A Kill al 57, maar leeftijd hoeft anno nu voor actie-acteurs geen belemmering meer te zijn. Kijk bijvoorbeeld naar Tom Cruise.
Maar Roger Moore was er de persoon niet naar om dag in dag uit in de sportschool te zitten. Het was dan ook verstandiger geweest als Moore het bij zes films had gehouden. Toch nog enkele positieve noten: Oscar-winnaar Christopher Walken is grandioos als heuse doorgedraaide psychopaat en ook Grace Jones laat zien, mede dankzij fashion designers Azzedine Alaïa, Kenzo en Issey Miyake, dat kleding een onuitwisbare indruk kan achterlaten. A View To A Kill wordt 18e met 359 punten.
De 17e plaats, Quantum Of Solace, 2008 (17th place)
Het was misschien onvermijdelijk dat Quantum of Solace ten tijde van haar release middelmatige recensies zou ontvangen. Hoe overtref of zelfs evenaar je immers een instant classic als Casino Royale (2006)? Persoonlijk vind ik dat de film meer credits verdient dan deze meestal krijgt. Het eerste echte directe vervolg in de Bond filmreeks is geregisseerd door Marc Forster. Hij wilde de film het gevoel van een afgevuurde kogel meegeven; snel en doeltreffend. If you like it or not: daarin is hij wel degelijk geslaagd.
Quantum of Solace is de kortste Bond film van allemaal en in een sneltreinvaart zien we 007 van Italie naar Londen, naar Haïti, naar Oostenrijk, weer terug naar Italie, naar Bolivia en tot slot naar Rusland reizen. Achtervolgingen per auto, motor, boot, vliegtuig en te voet? Check, ze zitten er allemaal in. Saai is Quantum of Solace dan ook allerminst. Wel wat onevenwichtig, gehaast en soms chaotisch.
Daniel Craig speelt de rol van gekwelde geheim agent met verve. En hoewel critici beweren dat de film humorloos is, vind ik zelf zijn interactie met zowel René Mathis (een terugkeer van de wederom fantastische Giancarlo Giannini) en Fields (heerlijk vertolkt door Gemma Arterton) bijzonder geestig.
Geef een reactie